نقاشی قهوه خانه ای پديده ای
نوظهور در تاريخ نقاشی اين ديار بود که همراه حفظ تمامی ارزشهای منطقی
هنر مذهبی و سنتی ايران، به ضرورت نياز و خواست مردم و به پاس احترام به
باورهای آنان متولد شد. مردمی که شمايل مقدس امامان بزرگوارشان، تصاوير
حماسه های جانبازی و ايثار پيشوايان دينی شان را نه به دليل نقش و نگار،
که به دليل حرمت ايمانشان و برآوردن نذر و نيازشان می خواستند.
در چنين روزگاری بود که
هنرمندان بی ادعای مردم، نشستند مقابل ديوار قهوه خانه ها، هرچه را که
شنيدند و در دل داشتند بر تن ديوار و بوم، نقش زدند.
از پيشکسوتان اين هنر که نقش
بسزائی در ترويج و احياء اين آثار از ديروز تا به امروز داشته اند می
توان به بزرگانی همچون زنده ياد استاد حسين قوللر آغاسی، زنده ياد استاد
محمد مدبر، زنده ياد استاد عباس بلوکی فر، زنده ياد استاد فتح الله
قوللرآغاسی، استاد حسين همدانی، استاد حسن اسماعيل زاده، زنده ياد استاد
محمد حميد، استاد علی اکبر لرنی و استاد محمد فراهانی اشاره نمود.